هیئت شهید غلامحسین فتحی

شعر آئینی مدح و مرثیه اهلبیت علیهم السلام

هیئت شهید غلامحسین فتحی

شعر آئینی مدح و مرثیه اهلبیت علیهم السلام

هیئت شهید غلامحسین فتحی
کانال این وبلاگ
يكشنبه, ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ۱۱:۳۸ ب.ظ

اشعار ولادت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله-23

  • ۲۱ نمایش
  • اشعار ولادت پیامبر اکرم  صلی الله علیه و آله-23

    ********************

    علی بهرامیان

    اتفاقی خاص در عرش عظیم افتاده بود

    لرزه بر اندام شیطان رجیم افتاده بود

    چون که بر پیشانی مولود پاک امنه

    نقش بسم الله الرحمن الرحیم افتاده بود

    در نخستین جزء قرآن هم به پایش با خضوع

    معنی رمز الف با لام و میم افتاده بود

    از ازل در آخرین جام می پیغمبری

    عکس زیبای رخ طفلی یتیم افتاده بود

    روی بام شهر مکه در شب میلاد نور

    بقچه بوی گل از دست نسیم افتاده بود

    سایه فرّ و شکوه جاودانش هم چنان

    بر سر عیسی و موسای کلیم افتاده بود

    مهر او، مهر وصیش، مهر دختش بی گمان

    در دل هر صاحب عقل سلیم افتاده بود

    بر سرش ز آن دم که پا بر عرصه هستی نهاد

    سایه نور خداوند کریم افتاده بود

    هر که با او یا وصیش بی دغل می رفت راه

    در حقیقت بر صراط مستقیم افتاده بود

    ********************
    محسن عرب خالقی

    ای محــمد (ص) ای رسول بهترین کردارها

    حسن خلقت شهره در اخلاقها ، رفتارها

    در بیانت بند می آید زبان ناطقان

    قامت مدحت کجا و خلعت گفتارها

    بال رفتن تا حریمت را ندارد این قلم

    قاب قوسینت کجا و مرغک پندارها

    طفل ابجد خوان تو سلمان سیصد ساله است

    استوار مکتب ایثار تو عمارها

    تا نفس داریم و تا خورشید می تابد به خاک

    دل به عشق بی زوالت می کند اقرارها

    پای بوسی تو عزت داده ما را اینچنین

    گل نباشد کس نمی آید سراغ خارها

    کی رود از خاطرتم یادت که در روز ازل

    کنده اند اسم تو را بر سنگ دل حجارها

    داغ تو در سینه ی ما هست چون خاک تواییم

    لاله کی روییده در آغوش شوره زارها

    گل که منسوب تو گردد رنگ و بویش می دهند

    شاهد حرفم گلاب و شیشه ی عطارها

    وقت رزمت آنچنانی که میان کارزار

    رو به تو آرند وقت خستگی کرارها

    ای که با خون دلت پرورده ایی اسلام را

    چشم واکن که نهالت داده اکنون بارها

    سنگ می خوردی و می گفتی که ایمان آورید

    کس ندیده از رسولی اینچنین ایثارها

    با عیادت از کسی که بارها آزرده ات

    روح ایمان را دمیدی بر دل بیمارها

    خم به ابرویت نیاوردی در این بیست و سه سال

    بر سرت گرچه بلا بارید چون رگبارها

    رفتی و داغ تو پشت دین رحمت را شکست

    جان به لب شد از غمت ، شهرت مدینه ، بارها

    تا که چشمت بسته شده ای قافله سالار عشق

    رم نمودند عده ای و پاره شد افسارها

    آنقدر گویم پس از تو میخ در هم خون گریست

    ناله ها برخواست بعدت از در و دیوارها

     ***********************

    مرحوم آغاسی

     

    یکی گوید سراپا عیب دارم

    یکی گوید زبان از غیب دارم

    نمی دانم که هستم هرچه هستم

    قلم چون تیغ می رقصد به دستم

    نه دِئبـِل نه فَرَزدَق نه کُمِیتَم

    ولیکن خاک پای اهل بیتم

    الا ساقی مستان ولایت

    بهار بی زمستان ولایت

    از آن جامی که دادی کربلا را

    بنوشان این خراب مبتلا را

    چنان مستم کن از یکتا پرستی

    که از آهم بسوزد ملک هستی

    هزاران راز را در من نهفتی

    ولی در گوش من اینگونه گفتی 

    ز احمد تا احد یک میم فرق است

    جهانی اندراین یک میم غرق است

    یقینا میم احمد میم مستی ست

    که سر مست از جمالش چشم هستی ست

    -

    زاحمد هردو عالم آبرو یافت

    دمی خندید و هستی رنگ و بو یافت

    اگر احمد نبود آدم کجا بود

    خدا را آیه ای محکم کجا بود

    چه می پرسند کاین احمد کدام است

    که ذکرش لذت شرب مدام است

     *******************

    خورشید عشق را، ره شام و زوال نیست

    بر هر دلی که تافت، در آن دل ضلال نیست

    در آسمان دلبری و آستان عشق

    نور جمال دلبر ما را مثال نیست

    هر دم چو مهر نور فشاند به خاطرم

    تا شوق اوست، جان و دلم را ملال نیست

    با نام احمد است که دل زنده می شود

    دل را بیازمای که کاری محال نیست

    ای آفتاب حق که تویی ختم مرسلین

    با روشنیّ روی تو، بدر وهلال نیست

    حد کمال و حکمت و انوار معرفت

    تنها تویی وغیر تو حدّ کمال نیست

    تا تو شفیع خلقی و دریای رحمتی

    امید عفو هست و نشان وبال نیست

    در صحنه حیات و به طومار کائنات

    آیین پاک منجی ما را همال نیست

    ما عاشقان و پیرو راه محــمدیم

    بهتر ازین طریقت و راه و روال نیست

    ********************

    سید هاشم وفایی

    روزی که به عرش احترامش کردند

    آئینۀ حسن ذوالکرامش کردند

    از باغ بهشت با ورود احمد

    گل های محمدی سلامش کردند

    ***

    وقتی که شکوفۀ تولا گل کرد

    صد شاخه امّید و تمنا گل کرد

    گفتند گل روی محمد بشکفت

    ذکر صلوات بر لب ما گل کرد

    ***

    در فصل گل و بهارِ اسماء و صفات

    در موسم عشق و جوشش آب حیات

    جبریل به همره ملائک می گفت

    بر آل علی و آل احمد صلوات

    *******************
    حسین آذری

    آن شب از موج نور دیدن داشت

    آسمانی که غرق اَنجُم بود

    در زمیــن از ترنـّـم بــاران

    بر لب غنچه ها تبسم بود

     

    غــرقِ در نور آسمان امید

    می درخشیـد مثل آییــنه

    می گشود از هم و برون می ریخت

    (رازهایی که داشت در سینه)

     

    آن شب از لابلای عرش خدا

    سودۀ نور بر زمین می ریخت

    آسمان در نشاط و شور و شعف

    چلچراغ از ستاره می آویخت

     

    فوج فوج ملک به عرض سلام

    آمدند از سما به سوی زمین

    تا که بینند عارض احمد

    آن که نامش بود به عرش آذین

     

    خانۀ آمنه سراسر فیض

    گوئیا خـانـۀ ملائـک بود

    مصطفی در میانه و همه مست

    از شمیم گلاب و عنبر و عود

     

    حوریان یک طرف همه مبهوت

    همه محو نگاه دلبر خود

    پک طرف جبرییل می افکند

    زیر بالین مصطفی پر خود

     

    کودکی کو ز دلبری زده است

    بند قنداقه اش به دل ها بند

    انبیا جمله گرد شمع رخش

    همه پروانه وار می گردند

     

    آمد آن گل که در بسیط چمن

    (باغ دیباچه ای ز دفتر اوست)

    او که در سایه اش رود خورشید

    (هودج آفتاب پیکر اوست(

    ******************

    نظرات  (۰)

    هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی