هیئت شهید غلامحسین فتحی

شعر آئینی مدح و مرثیه اهلبیت علیهم السلام

هیئت شهید غلامحسین فتحی

شعر آئینی مدح و مرثیه اهلبیت علیهم السلام

هیئت شهید غلامحسین فتحی
کانال این وبلاگ
شنبه, ۱۱ فروردين ۱۳۹۷، ۱۲:۲۴ ق.ظ

نوحه وفات حضرت زینب سلام الله علیها۱۰

  • ۵۶ نمایش
  • نوحه وفات حضرت زینب سلام الله علیها۱۰

    ××××××××××××××××××××

    مجتبی صمدی

    زینب ای نام آور اهل زمین و آسمان

    عمۀ صاحب زمان (2)

     

    خطبه هایت زلزله شد ریخت کاخ دشمنان

    عمۀ صاحب زمان(2)

    ×××××××××××××××××××

    باورت می شد ببینی خواهرت را یک زمان 
    دست بسته، مو پریشان، مو کنان، مویه کنان 

    باورت می شد ببینی دختر خورشید را 
    کوچه کوچه در کنار سایه ی نامحرمان 

    نه لبی مانده برای تو نه جای سالمی 
    من که گفتم این همه بالای نی قرآن نخوان 

    چه عجب!طشتی برای این سرت آورده اند 
    ای سر منزل به منزل ای سر یحیی نشان 

    تا همین که چشم تو افتاده بر چشمان ما 
    چشم ما افتاده بر لبهای زیر خیزران 

    ای تمامی غرور من فدای غیرتت 
    لطف کن این مرد شامی را از این مجلس بران 

    این قدر قرآن مخوان این چوب ها نامحرمند 
    شب بیا ویرانه هرچه خواستی قرآن بخوان 
    علی اکبر لطیفیان

    ×××××××××××××××××××

    یوسف رحیمی

    هر چند پای بی رمق او توان نداشت
    هر چند بین قافله جانش امان نداشت
    بار امانتی که به منزل رسانده است
    چیزی کم از رسالت پیغمبران نداشت
    جز گیسوان غرق به خون روی نیزه ها
    در آتش بلا به سرش سایه بان نداشت
    آیا به جز حوالی گودال، ساربان
    راهی برای رفتن این کاروان نداشت؟
    یک شهر چشم خیره به... بگذار بگذریم
    شهری که از مروّت و غیرت نشان نداشت
    آری هزار داغ و مصیبت کشیده بود
    اما تنور و تشت طلا را گمان نداشت
    دیگر لب مقدّس قرآن کربلا
    جایی برای بوسه ی آن خیزران نداشت!

    ×××××××××××××××××××

    علی اکبر لطیفیان

    به روی دل، غم و داغ تو را گذاشته ام
    به روی شانه ی خود کربلا گذاشته ام
    برای آن که مرا غُصه ی تو پیر کند
    به روی کلّ جوانیم پا گذاشته ام
    برای آن که بگویم هنوز فکر توام
    ببین که پیرهنت را کجا گذاشته ام
    شکسته تر شده این دل، دل بدون حسین
    شکسته تر شده هر چه دوا گذاشته ام
    اگر بناست ببینی مرا بیا گودال
    که خویش را لب گودال جا گذاشته ام
    هنوز خون گلوی تو رنگ موی من است
    گمان مبر که به مویم حنا گذاشته ام
    نشد اگر چه تنت را کفن کنم اما
    هنوز هم کفنت را سوا گذاشته ام
    ×××××××××××××××××××

    آن که دل ها را گرفتار تو کرده زینب است
    هر دو عالم را خریدار تو کرده زینب است
    آنکه کرده کربلا را کعبه ی دل ها، حسین
    عرش را مدیون دربار تو کرده زینب است
    آنکه بعد از بوسه بر رگهای تو قدش خمید
    گریه ها بر زخم بسیار تو کرده زینب است
    آنکه جای حضرت ام البنین در کربلا
    مادری بهر علمدار تو کرده زینب است
    آنکه در گودال نزد حضرت زین العباد
    یاد از عشاق و زوار تو کرده زینب است
    آنکه نطقش چون علی برنده تر از ذوالفقار
    گرم تر از پیش، بازار تو کرده زینب است
    آنکه از خصم لعین، پیراهنت را پس گرفت
    شیعیان را زار و بیمار تو کرده زینب است
    آنکه با صوت حزین و گریه ی جانسوز خود
    دشمنان را هم عزادار تو کرده زینب است

     جواد حیدری

    ×××××××××××××××××××

    شمس حجاب گنبد دوار، زینب است
    بدر سپهر عصمت و ایثار، زینب است
    محبوبه ی حبیه ی دادار، زینب است
    مسطوره ی سلاله ی اطهار، زینب است
    منصوره ی نرفته سر دار، زینب است

    نون و قلم نبی است و مایسطرون، حسین
    طاق فلک علی است به عالم ستون، حسین
    خلقت! تمام، حضرت زهراست، خون، حسین
    هستی تمام ظاهر و مافی البطون حسین
    با یک قیامت است هم الغالبون حسین
    در این قیام نقطه ی پرگار، زینب است

    سردار سرسپرده ی جولان عشق کیست؟
    تنها امیر فاتح میدان عشق کیست؟
    عشق است حسین و گوش به فرمان عشق کیست؟
    روح دمیده در تن بی جان عشق کیست؟
    علامه ی مفسر قرآن عشق کیست؟
    اذن دخول در حرم یار، زینب است

    ققنوس وهم از پی او در توهم است
    فانوس وصف در صفت وصف او گم است
    قاموس اقتدار و وقار و تلاطم است
    پابوس او تمامی افلاک و انجم است
    کابوس شام و دولت نامرد مردم است
    بر فرق ظلم تیغ شرر بار، زینب است

    پیداترین ستاره ی دیبای خلقت است
    زیباترین سروده ی لبهای خلقت است
    زهراترین زهره ی زهرای خلقت است
    لیلاترین لیلی لیلای خلقت است
    شیواترین سؤال معمای خلقت است
    گنجینه ی جزیره ی اسرار زینب است

    این کیست؟ این که سجده کند عشق در برش
    این کیست؟ این که سینه درند در برابرش
    این کیست؟ این که از جلوات مطهرش
    عالم نیود غیر غباری ز محضرش
    فرموده است از برکاتش برادرش
    آئینه دار حیدر کرار، زینب است

    تا کوچه اش قبیله ی لیلا ادامه داشت
    تا خانه اش گدایی عیسی ادامه داشت
    در چشم او تلاطم دریا ادامه داشت
    بر قامتش قیامت مولا ادامه داشت
    زینب نبود حضرت زهرا(س) ادامه داشت
    خاتون خانه دار دو دلدار، زینب است

    سرچشمه های پرطپش کوهسار از اوست
    دریا از اوست جذبه ی هر آبشار از اوست
    تیغ کلام فاطمی اش آب دار از اوست
    تفسیر آیه های غم و انتظار از اوست
    آری تمام هیمنه ی ذوالفقار از اوست
    از کربلا بپرس علمدار، زینب است

    آن شانه ی صبور، صبوری ز ما ربود
    آن قامت غیور، قیامت بپا نمود
    آن شیرزن حماسه ی عباس را سرود
    با دست خویش بیرق کرببلا گشود
    بر بالهای زخمی اش ای وای جا نبود
    غم را بگو بیا که خریدار، زینب است

    ذرات و کائنات همه مرده یا خموش
    در احتجاج بود زنی یک علم به دوش
    قلب جهان به عمق زمین غرق جنب و جوش
    آتشفشان قهر خداوند در خروش
    هوهوی ذوالفقار علی می رسد به گوش
    در هیبتی ز حیدر کرار زینب است 

    خورشید روی قله ی نی آشکار شد
    کوچکترین ستاره سر شیرخوار شد
    ناموس حق به ناقه ی عریان سوار شد
    هشتاد و چهار خسته به هم، هم قطار شد
    زیباترین ستاره ی دنباله دار شد
    در این مسیر نور جلودار، زینب است

    چشم ستاره در به در جستجوی ماه
    بر روی نیزه دیده ی زینب گرفت راه
    مبهوت می نمود به سرنیزه ای نگاه
    آتش کشید شعله ز دل تا کشید آه
    کای جان پناه زینب و اطفال بی پناه
    راحت بخواب چونکه پرستار زینب است

    از نای من به ناله چو افتاد نای نی
    عالم شنید از پس آن های های نی
    تو بر فراز نیزه و من در قفای نی
    آنقدر سنگ خورده ام از لابه لای نی
    تا اینکه یافتم سرت از رد پای نی
    هجران توست آتش و نیزار زینب است

    قرآن بخوان که حفظ شود آبروی تو
    رنگین شده است ساقه ی نی از گلوی تو
    در حسرتم که نیزه کند شانه موی تو
    ای منتهای آرزویم گفتگوی تو
    ای نازنین بناز خریدار، زینب است

    پشتش شکست بس که بر او آسمان گریست
    حتی به حال و روز دلش کاروان گریست
    از خنده های حرمله و ساربان گریست
    بر گیسوان شعله ور کودکان گریست
    از ضربه های دم به دم خیزران گریست
    بر خیل اشک قافله سالار، زینب است

    زینب اگر نبود اثر کربلا نبود
    شیرازه ای برای کتاب خدا نبود
    زینب اگر نبود علم حق بپا نبود
    این خیمه ها و پرچم و رخت عزا نبود
    یک یا حسین بر لب ما و شما نبود
    در کار عشق گرمی بازار، زینب است

    با این که قد خمیده ام و داغ دیده ام
    فتح الفتوح کرده ام هرجا رسیده ام
    گر نیش کعب نی به وجودم خریده ام
    گر طعم تازیانه چو مادر چشیده ام
    چون کوه ایستاده ام ای سر بریده ام
    در اوج اقتدار جهاندار، زینب است

    زینب کجا و خنده ی اشرار؟ یا حسین..!
    زینب کجا و کوچه و بازار؟ یا حسین..!
    زینب کجا و مجلس اغیار؟ یا حسین..!
    زینب کجا و این همه آزار؟ یا حسین..!
    زینب کجا و طشت و سر یار؟ یا حسین..!
    در پنجه های بغض گرفتار، زینب است...

    ×××××××××××××××××××

    با نام عشق، نام خدا، عشق نام تو
    دارم شروع می شوم از فیض عام تو
    بر دست های هرکه رسیدی دلش شکست
    غم را چکانده اند مگر بین کام تو؟
    تو آمدی عصاره ی این پنج تن شدی
    ای مظهر خدایی عصمت مرام تو
    مثل خدیجه هستی تو وقف می شود
    یعنی که دینمان شده مدیون نام تو
    از جانب خدای تمامی یاسها
    واجب شده برای همه احترام تو
    قائم مقام فاطمه ی خانه ی علی
    تندیس صبر! عالمه ی خانه ی علی
    ای قلّه ی نجابت توحید جایتان
    تا آسمان کشیده شده ردّ پایتان
    باران هم از لطافتتان حرف می زند
    وقتی نزول می کند از چشم هایتان
    طوفان نور بال و جبرئیل ریخت
    در اولین شب حرم کبریایتان
    ای سایه ی ندیده شده، آیه ی حجاب
    ارث نجیب فاطمه بوده حیایتان
    حالا که بر رسالت محمل نشسته اید
    مائیم و خطبه های پس از کربلایتان
    دلواپس نگاه حسن ای تب حسین
    بنیانگذار عشق، تو ای زینب حسین
    مضمون من به قدّ شماها نمی رسد
    ذهن حقیر قطره به دریا نمی رسد
    از معجزات سوره ی مریم لبالبم
    با این همه دوباره مسیحا نمی رسد
    ای قبله گاه شمع، از این پس به دست توست
    آتش اگر به پیکر پروانه می رسد
    چشمان من نشسته سر راه محملت
    یا می رسد به پای شما یا نمی رسد
    هر دختری که زینب کبری نمی شود
    هر دختری به دامن زهرا نمی رسد
    آغوش گرم یاس فقط مستحقّ توست
    حتی اگر خدات بخوانیم حق توست
    سجاده ها دم سحرت را شنیده اند
    باران چشمهای ترت را شنیده اند
    آه ای قنوت وتر! تمام فرشته ها
    توصیف های بال و پرت را شنیده اند
    وقتی که حرف می زنی انگار خاطرات
    طوفان خطبه ی پدرت را شنیده اند
    این ابرهای گریه ی ما قبل کربلا
    آن سایه های روی سرت را شنیده اند
    پر اضطراب بودی و پروا نداشتی
    جز ذکر یا حسین به لبها نداشتی
    ای آیه آیه آیه ی تو سرگذشت غم
    در رگ رگ جنون من آخر بزن قدم
    می آیی از تنفس یک ظهر پر ز آه
    ای جبرئیل خسته به طوفان گریه ام
    هر قطره قطره اشک تو صد علقمه عطش
    هر آه سینه سوز تو صد آسمان حرم
    آئینه ی شکسته ی محمل! مسیح زخم
    در کوچه های سنگدل کوفیان بدم
    با چشم های خیس خودم می نویسمت
    من تا ابد تلاطم دریای زینبم
    از پشت آن نقاب نجیبت نگام کن
    بر روضه های ابری خود مبتلام کن
    قلبت تپید و سوره ی مریم شروع شد
    تفسیر زخم های مجسم شروع شد
    از پشت کوه های ازل با شعاع اشک
    نامت طلوع کرد و از آن غم شروع شد
    اندازه ی تمامی دنیا دلت شکست
    از چشم تو مراثی ماتم شروع شد
    از زینبیه سینه زنان تا لب فرات
    خون گریه ی سلاله ی زمزم شروع شد
    طوفان گرفت و دار و ندارت به باد رفت
    پیراهن عزیز بهارت به باد رفت
    دار و ندار آخرتان را گرفته اند
    بر روی نیزه ها سرتان را گرفته اند
    با تازیانه یکنفس از عصر تا به شام
    بال و پر مطهرتان را گرفته اند
    این لاله های سرزده از باغ مقنعه
    سر تا به پای پیکرتان را گرفته اند
    چیزی نمانده بر تن این آسمانِ زخم
    پیراهن برادرتان را گرفته اند
    بی شک اسیر شهر پر از رذل می شوی
    وقتی بدون دست ابالفضل می شوی
    علیرضا لک

    ×××××××××××××××××××

    موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۱/۱۱

    نظرات  (۰)

    هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی